Historia Reino

www.sitio-distinto.com/Historia del Reino de Galicia

(INDICE) - Benvidos ao espazo web adicado á historia do antigo Reino de Galicia-norte de Portugal.

ORIGENES DEL REINO:

Este Reino independente, abarcaba no s. XII desde o mar Cantábrico, ás ribeiras do Douro: o que hoxe constitue a Eurorexión Galicia-norte de Portugal.

O Reino xa estaba habitado no Neolítico (Oestriminios), aínda que van ser os sucesivos intercambios poblacionais os que modelan a realidade actual do Reino. Así imos ver que:

A primeira oleada de pobos indoeuropeos (entre o 2300-1800 a.C.), é debida á cultura dos "Urnenfelder" ("Campos de urnas") e son coñecidos polos historiadores como pobos pre-célticos.
A segunda oleada de indoeuropeos (s.IV a.C.), é realizada polos celtas da "Cultura Hallstatt ou Sefes".

Estrabón (siglo I a.C.) referiase nos escritos aos celtas Galaicos como os "Kallaikoi" (=agachados), diferentes doutros clans celtas que poboaban Europa.

INFORMACIÓN ADICIONAL:

Diario virtual do Reino - Cruz de Santiago

Rutas polo Reino - Logo

Tenda virtual do Reino

1) A ROMANIZACIÓN:

A primeira incursión romana é feita por Dacio Junio Bruto (137 a.c.) para acabar coa axuda dos "Galaicos", aos "Lusitanos" na zona entre os rios Douro e Limia (coñecido como o rio do esquecimento, xa que pensabase que ese era o castigo para que o cruzase).
A segunda invasión (61 a.c) a efectúa Xulio César, quen con medo da lenda, invadeuna por mar, desembarcando en Brigantium (A Coruña).
A terceira invasión corre a cargo de Augusto (29 a.c), para sofocar o alzamiento dos cántabros, astures e galaicos, que foron derrotados na batalla do Monte Medulio polas lexións romanas.
No ano 239 con Diocleciano nace a Gallaecia romana: ao norte do Douro e ao oeste do Pisuerga.
En decembro do 406, o rei suevo Hermerico cruza o Rhin, invadindo o imperio romano. No 409, xunto a vándalos e alanos, invaden a Hispania.
Xa no 411, suevos e vándalos asinan un pacto ou "foedus" con Roma que establece como centro político da Gallaecia a "Bracara Augusta" (Braga, Portugal).

2) O REINO SUEVO:

Logo da emigración dos vándalos, primeiro á Bética e logo á África romana, quedaron uns 30.000 suevos que formaron unha monarquía (Reino Suevo) durante 177 anos, desde Hermerico até Andeca, derrotado polo rei visigodo Leovigildo no ano 585.

3) A GALICIA FEUDAL:

Cos visigodos, a Gallaecia será un espacio ben definido gobernado por un dux propio emparentado coa monarquía e que o fará como un príncipe asociado a ela (casos de Wamba e Vitiza, que incluso acabarían sendo reis en Toledo). A presenza árabe no resto da península, diferenciase claramente da Galicia feudal, independiente do poder musulmán.
Foron frecuentes, desde o ano 844, ataques normandos ou vikingos, que, por momentos, amenazaron con asentarse nas terrras do Reino. A última gran invasión, a través do río Miño, acabou coa derrota de Olaf Haraldsson no 1014 a mans da nobleza galega.
No 910 morre Alfonso III o Magno e as súas posesións son repartidas entre os tres fillos correspondendo a Ordoño, casado coa noble galega Elvira Menéndez, o territorio de Galicia do que xa era gobernador, como reino independente.
No 914, ao morrer seu irmán García I de León sin descendencia, é coroado como Ordoño II (rei de Galicia e León, 914-924).
Sancho Ordóñez coroase rei de Galicia (926-929).
No 929 seu irmán Alfonso IV, integra Galicia na coroa de León (929-981).
Bermudo Ordóñez (981-985) autocoroase rei en Santiago por oposición a Ramiro III, goberando Galicia e Portugal até o 985, ano no que Galicia integrase en León (985-1065).
García (1065-1071).
Sancho II (1071-1072).

4) A ÉPOCA DOURADA DOS SÉCULOS XI-XII:

Nos séculos XI e XII, o Reino de Galicia, liderado pols bispos de Santiago de Compostela e os condes de Traba, coñece unha época brillante no relixioso (peregrinacións europeas, explendor dos mosterios como Oseira, Sobrado de los Monjes, San Esteban de Ribas de Sil ou San Clodio) no político (concesión de fueros ás cidades por parte dos reis de León e Galicia Fernando II e Alfonso IX) e no artístico (románico).
Son feitos fundamentais do momento, o inicio da catedral compostelana polo bispo Diego Peláez no 1075, a coroación polo bispo Diego Gelmírez do fillo de Urraca, Alfonso VII en Santiago de Compostela como Rei de Galicia no 1111 e a concesión do Ano Santo Xubilar Xacobeo por Roma no ano 1181.

Alfonso VI (1071-1072), aínda que reservase o título de Rei de Galicia, divide o territorio entre sus xenros: para Raimundo de Borgoña o Condado de Galicia, e para Enrique de Borgoña o Condado Portucalense (futuro Reino de Portugal).
Raimundo de Borgoña, Conde de Galicia (1096-1107).
Urraca (muller de Raimundo de Borgoña), Condesa de Galicia (1107-1109) e Reina de León e Castilla (1109-1126).
Alfonso Raimúndez é coroado Rei de Galicia no 1111 en vida da nai Urraca e vai heredar tódolos reinos no 1126.
No ano 1139, Alfonso Henriques (fillo de Enrique de Borgoña) proclamouse primer Rei de Portugal.

A denominación de Reino de Galicia estivo vixente até a división territorial de 1833 pola que España dividíase en provincias e desaparecían as antiguas denominacións de "reinos".
O título de "Rei de Galicia" é usado polos Reis de España como heredeiros dos monarcas leoneses (1469, creación do Reino de España polo matrimonio de Isabel I de Castilla con Fernando II de Aragón).